Daddy လူဆိုး - အပိုင်း 20
![](https://novel.theatre18.me/wp-content/uploads/2023/11/354459950_974149837337428_2705567780275480587_n.jpg)
ဂျပန်နိုင်ငံကြီးရဲ့ Naganoမြို့တစ်နေရာ
အိမ်ခြေများစွာရှိ အပင်စိမ်းစိမ်းများ
သဘာဝဆန်စွာလှပနေပြီး လမ်းမ
တောက်လျှောက်အမှိုက်တစ်စမရှိ
သန့်ပျံ့နေတာက ချီးကျူးစရာကောင်းသည်။
သူကားရပ်လိုက်တဲ့ သံတံခါးအမည်းကြီးထဲ
လုယာ မျက်ဝန်းလှလှလေးတွေစွေကြည့်လိုက်ရာ
ခဲရောင်အိမ်ကြီးရဲ့ဘေးမှာ မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းနဲ့
အပင်စိမ်းစိမ်းတွေဟာ ရင်ထဲစိုပြေအေးချမ်း
သွားရသည်။ခဲရောင်အိမ်ကြီးကလည်း
အကြီးကြီး အိမ်ကြီးရဲ့ရှေ့မျက်နှာသာမှာ
အနီရောင်ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့ ခဲရောင်
ကားတစ်စီးလည်းရှိသည်။
ဒီအိမ်ကိုကြည့်ရသလောက် နေထိုင်ကြတဲ့
လူတွေဟာ ခဲရောင်ကြိုက်ကြလောက်မည်ဟု
အထင်အမြင်ဖြင့်မှတ်ချက်ချတုန်း
ဝန်းကျင်ဆီ လှည့်ကြည့်တော့ အိမ်တွေအားလုံး
ခဲနဲ့မိတ်ကပ်ရောင်တွေဖြစ်ပြီး မြက်ခင်းနဲ့ အပင်
စိမ်းစိမ်းတွေဟာ ရိုးရှင်းသော အလှကို
မြင်တွေ့ခွင့်ရနေသည်။
ကားတံခါးဖွင့်လိုက်တော့ လုယာကလည်း
ဆင်းလိုက်သည်။အနီရောင် အပွင့်ဖက်
ဂါဝန်လေးနဲ့ အဖြူရောင်ဖဲကြိုးလေးဟာ
ခါးသိမ့်သိမ့်ထောင့်လေးမှာရှိပြီး ညှပ်ရိုးလေးတွေ
အနီရောင်ဂါဝန်ကြီးနဲ့အပြိုင်အဆိုင်
“လာလေ ကလေး”
“ဟို ဟို”
နှုတ်ခမ်းလေးချွန်ကာ တစ်ဟိုဟိုပြောနေသော
လုယာရဲ့ ခါးလေးကိုဆွဲဖက်ပြီး ခြံတံခါး
လာဖွင့်တဲ့ သူ့လူ့ကို ဂျပန်လို ပြောလိုက်တော့
လုယာ ဝိုးမိသွားသည်။
ဂျပန်လိုပြောတတ်တယ်လား
သူ Speakingလည်းကျွမ်းသလားမှတ်တယ်
အခုလည်း ဂျပန်လို
သူ့ကိုကြည့်ပြီး လုယာကြက်သီးတွေဖြန်းခဲ
အဲ့လောက်တော်ရလား..
အထဲရောက်တော့ ဆိုဖာကြီးတွေရှေ့က
မှန်စားပွဲပေါ် ဖန်ပန်းအိုးတစ်လုံးရှိပြီး
အနီရောင်ပန်းလေးတစ်ပွင့်လည်း
အလှဆောင်ကာရှိနေသည်။
“ထိုင်နှင့်ဦး ခရီးပန်းနေလို့ အိပ်ချင်အိပ်လေ”
“ဟုတ် အလုပ်ကိစ္စပြောကြမှာမလားဟင်
လုယာလည်း သိတာမှ မဟုတ်တာ
အိပ်တော့မယ် ဘယ်မှာအိပ်ရမှာလည်းဟင်”
“အင်း ကိုယ်နဲ့လိုက်ခဲ့”
တံခါးက တွန်းရတာလည်းမဟုတ်
ဆွဲရတာလည်းမဟုတ်ပဲ ဘေးကပ်ဖွင့်ရတာကြီး
ဂျပန်ကာတွန်းကားတွေမှာ မြင်ဖူးသလိုမျိုးကို
ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိနေတာဆိုတော့
ရင်ထဲမှာမရိုးမရွကြီးဖြစ်နေသည်။
“ဒီမှာ အိပ်ချင်အိပ် မအိပ်ပဲ ဂိမ်းဆော့ချင်ဆော့ပြီး
ကိုယ့်ကိုစောင့်နေ ကိုယ်စကားပြောရုံပဲ
ပြီးရင်ပြီးပြီ”
အမည်းရောင် နှစ်ယောက်အိပ် မွေ့ရာခင်းကြီးကို
အခန်းထဲဝင်ဝင်ချင်းမြင်လိုက်ရပြီး
ရှေ့မျက်နှာသာမှာ စားပွဲခုံတစ်ခုံနဲ့ ထိုင်ခုံနှစ်ခုံရှိပြီး
လက်တော့ပ်ဘေးမှာ စောစောကမြင်ခဲ့တဲ့ အနီရောင်
ပန်းလေးတစ်ပွင်က ဖန်ပန်းအိုးလေးထဲမှာပဲ
ရှိနေပြန်သည်။
စားပွဲဘေးမှာတော့ အဖြးရောင်လိုက်ကာကြီးက
ကြည်လင်တဲ့မှန်ကြီးကို ကာရံထား၏။
လိုက်ကာလွင့်နေတဲ့ မှန်ထဲကမြင်ကွင်းဟာ
လုယာ ကားထဲမှာမြင်ခဲ့ရသလို
အားလုံးစိုစိုပြေပြေနဲ့ စိတ်ချမ်းသာစရာကောင်းတဲ့
ဝန်းကျင်နဲ့ခြံကြီးရဲ့မြင်ကွင်း…
လှလိုက်တာ
လုယာ စိတ်ထဲကရေရွတ်ပြီး တံခါးဆွဲပိတ်သွားတဲ့
လူဘက်လှည့်ကြည့်တော့ မရှိတော့ပါ။
အိပ်ရာပေါ်ကျုံ့ကျုံ့လေးထိုင်လိုက်ပေမဲ့
မအိပ်ရဲသေး လေယျာဉ်ပေါ်မှာသူပြောသလို
အတွေးတွေပြည့်လာရင်း စိတ်တွေလည်း
မရိုးမရွကြီးဖြစ်လာကာ မလုံမလဲဖြင့်
လိုက်ကာဘက်လှမ်းကြည့်မိသည်။
ပြတင်းပေါက်မရှိပေမဲ့ ဘယ်ကဝင်လာမှန်း
မသိတဲ့လေတွေက နွေးညှင်းစွာ
စားပွဲပေါ်က နာရီလေးတစ်ချက်ကြည့်တော့
ညနေစောင်းနေကြောင့် လက်တံတွေက
ညွှန်ပြနေသည်။လုယာ စိတ်ထဲလေးသွားသည်။
ပြောရင် ပြောသလိုလုပ်တတ်တဲ့ ထိုလူကြီး
ပြန်ဝင်လာမည့်တံခါးချပ်ဆီ လှမ်းကြည့်ကာ
သူဖွင့်မရအောင် ပိတ်ထားလိုက်ရင်ကောင်းမလား
အိပ်လိုက်ရင်ကောင်းမလား
အိပ်ချင်တော့ လွတ်နိုင်တာဘဲမလား
လုယာ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်
အမည်းရောင်မွှေ့ရာထူထူကြီးထက်
ခြေထောက်လေးတွေပါတင်ကာ
ဘေးစောင်းခွေခွေလေး ခေါင်းထဲ
လက်ထိုးထည့်ကာ အိပ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်သည်။
ရင်တွေထဲ တုန်နေကာ မျက်လုံးလေး
အတင်းမှိတ်ပြစ်၍သာ
⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ
အလုပ်ကိစ္စဆွေးနွေးပြီးသလို
နောက်သုံးရက်နေရင်
ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ နာမည်ရစီးပွားရေးသမားနဲ့
အတူတူအစည်းဝေးကျင်းပရမည်ဖြစ်ကာ
အခုတော့ သူ့ရဲ့နားချင်မို့ သခင်
ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။
တစ်နာရီကျော်ကျော်လောက်
စကားပြောတာ ကြာသွားသည်မို့
လုယာ အိပ်များအိပ်သွားသလား
မအိပ်ဖို့တော့သေချာမှာခဲ့ပေမဲ့
လူလည်မလေးအကြောင်း သူသိနေ၏။
နာရီဝက်လောက်ရေချိုးပြီး
ရေလဲဝတ်စုံ ခါးစည်းကြိုးကို
ခပ်ဖြေးဖြေးချည်ကာ သူမလေးရှိတဲ့
အိပ်ခန်းဆီ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ဒီခြံကျယ် ဒီအိမ်ကြီးထဲ လုယာနဲ့သူ
နှစ်ယောက်ထဲသာ…
“လုယာ”
သူ ခေါ်လိုက်ပေမဲ့ထူးသံမလာ
လှမ်းကြည့်တော့ နှဖူးကချွေးစလေးတွေနဲ့
အိပ်ပျော်နေရှာသည်။
ခေါင်းရမ်းပြစ်လိုက်ကာ
ပြုံးရင်း
ထင်သလို လူလည်ကျသွားပြီ
စိတ်ထဲကတွေးကာ သူအိပ်ရာခင်းဆီ
တက်လာသည်။
ခွေခွေလေးအိပ်ပျော်နေတဲ့
လုယာကို သူ့လက်မောင်းပေါ်တင်ပြီး
ကျောပြင်လေးကိုပွတ်ပေးသည်။
အဲကွန်းအနည်းငယ်လျှော့ဖွင့်တော့မှ
ချွေးတွေတိတ်သွားတဲ့ လုယာ…
နှာဖူးလေးကိုနမ်းရင်း ရင်ခွင်ထဲ
ထည့်ထားသည်။
ဘာမှ မစားပဲအိပ်သွားတာလား
ကားပေါ်မှာတော့ ပဲခေါက်ဆွဲဝယ်ကျွေးထားသေး၍
ဆာတော့ဆာနိုင်မည်လည်းမဟုတ်
ဒီဗိုက်သေးသေးလေးကို သူစိတ်ပူလိုက်
ဖြည့်တွေးလိုက်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးတွေမှိတ်လိုက်သည်။
အိပ်တာမျိုးမဟုတ်ပဲ မှေးရုံသာမှေးနေရင်း
တစ်နာရီကျော်ကျော်လောက်ကြာတော့
ရင်ခွင်ထဲက လွန့်လူးလာတဲ့လုယာကြောင့်
ဖျက်ခနဲ သူမျက်လုံးဖွင့်လာသည်။
“ကလေး ဗိုက်ဆာလို့လား”
သူမ မျက်ဝန်းလေးတွေအား မြင်လိုက်ရတယ်ဆို
ချက်ချင်းစိတ်ပူစွာမေးမိလိုက်သည်။
ခေါင်းလေးရမ်းပြီး ပြူးကျယ်နေတဲ့ မျက်ဝန်းလေး
ပြန်ပိတ်တော့ သူမျက်မှောင်ကြီးကျုံ့သွားသည်။
“ပြန်အိပ်မလို့လား ကိုယ့်ကိုမကျွေတော့ဘူးလား”
လုယာ သူ့ကိုကျောပေးပြီး ပြန်အိပ်ကြည့်ပေမဲ့
အကျင့်မကောင်းတဲ့မျက်လုံးက မှိတ်လို့မရအောင်
ပြူးကျယ်နေသည်။
“မအိပ်ချင်တော့ဘူးမလား
လေယျာဉ်ပေါ်မှာလည်း ဒီလောက်အိပ်လာတာ
ကားပေါ်မှာလည်း ပဲခေါက်ဆွဲ မစားခင်အထိ
အိပ်လာသေးတယ် အခုလည်း နှစ်နာရီနီးနီး
အိပ်ပြီးပြီ ကိုယ့်ကိုမကျွေးချင်လို့
လူလည်ကျနေတာမလား”
“ဒယ်ဒီကလည်း လုယာ
လုယာမှ အိပ်ရေးမဝသေးတာ”
အသံလေးက ချစ်စရာလေးနဲ့
သူ့ကို မြှူနေပြန်သည်။
သူမလေးအား သူ့ဘက်ဆွဲလှည့်လိုက်တော့
နှုတ်ခမ်းလေးစေ့ရင်း မျက်ဝန်းလေးပြူးကြည့်နေသည်။
နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို လက်မနဲ့ဖွဖွပွတ်ကာ
“ကိုယ့်ကိုလူလည်ကျတတ်နေပြီ အဟင်း
မင်းမအိပ်ချင်တော့တာ ကိုယ်သိပြီ”
“ဟင် မ မဟုတ်ပါဘူးဆိုတာကို
ဒယ်ဒီကလည်း လုယာ လုယာပြောတယ်လေ
မ မဟုတ်ဘူးလို့ ဟင်”
အတင်းငြင်းနေတဲ့ မျက်ဝန်းလေးတွေ
ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက်ကာ သူ့လက်တွေကို
လုယာတားဆီးနေမိတဲ့ကြားက
ဂါဝန်အောက်က ပင်တီလေး ဆွဲချွတ်
ခံလိုက်ရသည်။
ဟာလာဟင်းလင်းကြီးဖြစ်သွားရပြီး
ခြေထောက်လေးတွေအတင်းဖိကပ်ထားကာ
အသနားခံမျက်ဝန်းလေးများနဲ့
သူ့ကိုကြည့်နေရင်း နှုတ်ခမ်းလှလှလေးတွေကလည်း
တစ်တရစပ်ငြင်းဆန်သည်။
“ကိုယ် ဒီကိုမလာခင်ထဲက
ပြောထားတယ်လေ အဟွန်!”
နားသယ်စနား ညစ်ကျယ်ကျယ်တိုးဝင်လာသည့်
ကြက်သီးထစရာအသံကြီးကြောင့် လုယာ
နှုတ်ခမ်းလေးပြတ်ထွက်မတက်ကိုက်ထားမိ၏။
“ကိုယ့်ကို ကိုယ့်ကို အဟင်းမကြောက်နဲ့လေကွာ”
“ဟင့်အင်း လုယာကိုမထိနဲ့”
“ဟောဗျာ ကိုယ့်မိန်းကိုယ်ထိတာ
ဘာအရေးလည်း”
“အီး..မထိနဲ့ ဒယ်ဒီ လုယာ လုယာ
အိပ်ချင်တာ”
“ဒီလောက်ရုန်းနေတာ
မျက်လုံးကျယ်သွားလောက်ပါပြီ”
“အား မထိနဲ့”
တားနေတဲ့ ကြားက လုယာပေါင်သားလေးတွေ
အတင်းညှစ်ကိုင်ပြီး တစ်ဖြေးဖြေးတိုးတိုက်
သွားတဲ့ အနူးညံ့ဆုံးသော နေရာလေးဆီ
လုယာ တောင့်တောင့်လေးဖြစ်သွားရကာ
“အာ့ အင့် မ မထိပါနဲ့ အဟင့်”
သူမက သူ့ရင်ခွင်ကြီးကိုတွန်းသလို
သူ့လက်တွေက သူမနူးညံ့နေသည့်
အတွင်းသားလေးဆီ ခပ်ကြမ်းကြမ်း
ကျီစယ်သည်။
“ဟာ့ ဒယ်ဒီ့ အဟင့်”
“ဗျာ”
“မထူးနဲ့ ဟီးအီး မ မထူးနဲ့ဟာ”
“အဟွန်!! ချစ်လို့ ကိုယ့်ကို တရစပ်
ခေါ်နေပြီးတော့”
“ဟင့်အင်း မချစ်ဘူး လူဆိုးကြီး
အီးဟီး အားး နာတယ် နာတယ်
ဒယ်ဒီ ဒယ်ဒီ ဒယ့် ဒယ်ဒီရေအား”
လက်နှစ်ယောက်လုံးတိုးတိုက်ဝင်လိုက်တော့
လုယာ နားထင်မွှေးညှင်းများထောင်တက်လာပြီး
သွေးကြောတွေထဲပါ ပူလောင်မှုတွေ မီးခဲတစ်မျှ
“အင့် အီးဟီး အားး အာ့”
“မအိပ်နဲ့ဦးလို့ သေချာမှာတာကို
ကိုယ့်ကို လူလည်ကျတဲ့အတွက်
ဒီညမိုးလင်းပေါက်လုပ်မှာ”
“ဟမ်!! ဒယ် ဒယ်ဒီ ဒယ်…အားးးး!!!”
⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ
“မစားဘူးလား မနေ့က ပဲခေါက်ဆွဲ
နောက်ဆုံးစားထားတာလေ”
“မစားဘူး”
ညတုန်းက သူကြမ်းရမ်းထားလို့
စိတ်ဆိုးနေ၍ အခုတော့ ချော့ရခက်ပြီ
“အကောင်ဒီလောက်သေးနေတာ
ဘာမှ မစားရင် ကိုယ့်ကို
ဘယ်လိုခုခံနိုင်မှာလည်း”
မခုခံတော့ရော လုယာကို သူညှင်သာဖူးတာကျ
“မစားချင်လို့ မစားတာကို
ဘာတွေပြောနေတာ”
သူ့အချစ်တွေ ထုတ်ပြလိုက်တယ်ဆိုထဲက
လုယာ သူ့ပေါ်ဆိုးလာတာ အသိသာကြီး
ဆိုးပါစေ ဒီလူကြီးကရှယ် ချစ်ဦးမှာ
မဆိုးနိုင်တော့ရင်သာ အပြစ်ပေးပြစ်မယ်
“ဆာကူရာ ပန်းလေးတွေအနီးကပ်
မကြည့်ချင်ဘူးလား”
သူ့ရဲ့ မြှူဆွယ်သော စကားကြောင့်
လုယာ မျက်ခုံးရှည်လေးတွေပင့်လာသည်။
ဟန်မပျက် မျက်နှာလေး ပြန်ပြင်လိုက်ရင်း
“ကြည့်ချင်တော့ ပို့ပေးမှာလား”
မျက်လုံးလေးစောင်းကာ မျက်နှာလေးက
ခပ်တင်းတင်းလေးသာ
သူ့အားအသည်းယားအောင်လုပ်ပြနေတာမှတ်ရပေမဲ့
နဂိုတိုင်းချစ်စရာကောင်းနေတဲ့ သူမလေးကို
သဝန်တိုစိတ်တွေပေါက်ထွက်မတက်
“အင်း မနက်စာ စားရင်
လိုက်ပြမယ် ပြီးရင် ဝင်လည်စရာ
အိမ်ရှိတယ်”
“လည်ပေါ့ လုယာလည်း
မပြေးပါဘူး ဒီနိုင်ငံမှာ
ဘာစကားမှလည်းပြောတတ်တာမဟုတ်ဘူး”
“ကောင်းတာပေါ့ဗျာ
ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့က အိမ်နေရင်းတောင်
ဉာဏ်များသေးတာ အဟင်း”
ညတုန်းက ကိစ္စကို ပြောနေတာကြောင့်
လုယာ မျက်လွှာလေးချကာ မနက်စာ
စားဟန်ပြင်လိုက်သည်။
သူက မေးထောက်မတက် ကြည့်နေတာမို့
လုယာ ရင်တွေတုန်ကာ ကျောတွေထဲ
ရေခဲရိုက်ထားသလို အေးခဲလာသည်။
ဘယ်နိုင်ငံရောက်ရောက်
မပြောင်းလဲတာဆိုလို့
သူ့ရဲ့ကြောက်စရာကောင်းတဲ့စိတ်…
လုယာ ပခုံးလေးကျုံ့လိုက်ရင်း
မျက်နှာလေးမဖော်တမ်းငုံ့စားနေတော့သည်။
⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ⊰⊹ฺ
YOU MAY ALSO LIKE
Authors
- Amara (1)
- Don John (1)
- Full Moon (တိတ်တခိုးမှ ကူးယူသည်) (1)
- Htet Paing Aung (1)
- Ko $uper (ကိုစူပါ) (1)
- Ko Gyi Ngwe (1)
- Ko John (1)
- Ko Si (ကာမလူဆိုး) (5)
- Lion Man (1)
- Min Thar (1)
- minthar69 (1)
- Naw Naw (1)
- Sasori (1)
- Seven (1)
- Sloves (1)
- Steven Law (1)
- Thar Thar (2)
- Wanna (1)
- Winn (BlackLotus) (1)
- XtremeLegend (1)
- ကမ္ဘာကျော်ရတနာဝင်းထိန် (2)
- ကွီးသုည (1)
- ချမ်းကို (Chan Ko) (3)
- ငွေလမင်း (1)
- စံနက်ကျော် (1)
- ဆူးရစ်နွယ် (Sue Lay) (1)
- ဇင်မျိုး (1)
- တပ်ကြပ်ကြီး (1)
- ထူးခြား (2)
- နတ်ဆေးပန်းချီ (1)
- နတ်သား (1)
- နရသူ (1)
- နွယ်နှင်းမြူ (1)
- နှင်းစက်ညို (1)
- နေကမာ (1)
- နေသန် (1)
- ပန်းရိုင်း (1)
- ပေါက်ကျော်မ (1)
- ဖိုးဇော် (1)
- ဖိုးလမင်း (1)
- ဗညားပိကျိ (1)
- ဗလ (1)
- ဗလဂျူနီယာ (1)
- ဘီးကြဲကြီး (1)
- ဘုံခုနှစ်ဆင့် (8)
- ဘူးခါးသီး (6)
- မန္တလာမောင်မောင်တုတ် (1)
- မြသာ (4)
- မိုက်ကြီး (SM) (1)
- မောင်ခြိမ့် (3)
- ရာဂနတ်သား (1)
- လမင်းကြီး (2)
- လေပြေအေးအေး (2)
- သျှင်လွမ်းမယ် (1)
- သျှားယွန်းမီ (1)
- သာဂိ (2)
- သာဒင် (1)
- သိုးနက် (1)
- အညတြ (1)
- အမည်မသိ (44)
- အမြင့်ကြောက်သောငှက် (1)
- အလင်းစက် (A Linn Satt) (1)
- အာကာမင်း (Mom Lover) (9)
- အာသာပြေ (မန်း) (1)
- အိတ်ကြီး (2)
- အိပ်မက်သခင် (1)